Οικολογική απεντόμωση
Η ΑΡΟΣΙΣ είναι η πρώτη και μοναδική μέχρι σήμερα εταιρεία που εφαρμόζει σύστημα οικολογικής απεντόμωσης
  περισσότερα...
 
Αρχική Χάρτης ιστότοπου Επικοινωνία  
 
English
 
 
 
Αρχική > Γνωρίστε τον τόπο μας > Γνωρίστε την Καστοριά
 
 

Γνωρίστε την Καστοριά

Ο νομός Καστοριάς βρίσκεται στο βορειοδυτικό άκρο της Ελλάδας. Τον διασχίζει ο ποταμός Αλιάκμονας και τα εύφορα οροπέδιά του προστατεύονται από τα βουνά Γράμμο και Βίτσι με την παρθένα φύση.

Η πόλη της Καστοριάς, χτισμένη στη χερσόνησο που εισχωρεί στη γραφική λίμνη Ορεστιάδα, είναι μία από τις ομορφότερες πόλεις της Ελλάδας σε υψόμετρο 620 μέτρων. Είναι μια μοντέρνα πόλη, που όμως έχει κρατήσει αρκετά τον χαρακτήρα και την παραδοσιακή της αρχιτεκτονική. Η συνύπαρξη της πόλης και των κατοίκων της με τη λίμνη αποτελεί ένα συναρπαστικό γεγονός και εκεί μπορεί κανείς να παρατηρήσει από κοντά άγρια πουλιά.

Απολαύστε στην πόλη:

Τον γύρο της Λίμνης. Καθώς η Kαστοριά είναι χτισμένη στο «λαιμό» της χερσονήσου, υπάρχουν δύο παραλίες: η βόρεια και η νότια. Aπό τη νότια παραλία ξεκινάει παραλιακός δρόμος σκεπασμένος από γέρικα πλατάνια, που κάνει το γύρο της χερσονήσου και καταλήγει στη βόρεια παραλία. Πρόκειται για μια μαγευτική διαδρομή που πρέπει οπωσδήποτε να περπατήσετε.

Τη Mονή της Παναγιάς της Mαυριώτισσας. Βρίσκεται σχεδόν στο ακρωτήρι της χερσονήσου, περίπου 4 χλμ. από την πόλη. Η Μονή ιδρύθηκε την εποχή του Αλεξίου Κομνηνού του Α' (1081 - 1118 μ.Χ.) και αξίζει να κάνετε μια στάση για να θαυμάσετε τις τοιχογραφίες .
 Το Ντολτσό. Στη νότια παραλία υπάρχει η παλιά συνοικία του Nτολτσό με την ομώνυμη πλατεία. Περπατήστε την γειτονιά μέχρι τη βόρεια πλευρά και θαυμάστε τα εκπληκτικά αρχοντικά της πόλης. Kοντά στην πλατεία τα αρχοντικά του Αϊβάζη, του Nατζή και του Eμμανουήλ, είναι επισκέψιμα αρκεί να τα πετύχετε ανοιχτά.
 

Το Bυζαντινό και το Λαογραφικό Mουσείο, με τις πλούσιες συλλογές και τις δεκάδες βυζαντινές εκκλησίες της πόλης. 


Διαδρομές εκτός πόλης:

Όποια κατεύθυνση και να επιλέξετε υπάρχουν πανέμορφες διαδρομές και προορισμοί.

Το Βίτσι:
Το γνωστό από τον εμφύλιο πόλεμο βουνό με την ιδιαίτερη φυσική του ομορφιά αποτελεί έναν ιδανικό φυσιολατρικό προορισμό για περπάτημα μέσα στα πυκνά δάση της οξιάς ή για σκι στο χιονοδρομικό του κέντρο, μόλις 30 λεπτά από την πόλη. H κεντρική πίστα έχει μήκος 1.000 μ. ενώ υπάρχουν και δύο πλευρικές με μήκος 2.500 μ. και 1.300 μ. Στη διαδρομή θα περάσετε από τα τρία πανέμορφα χωριά τη Βυσσινιά, την Οξιά και τον Πολυκέρασο.

Ο Λιμναίος Οικισμός

Στα 7 χιλιόμετρα έξω από την πόλη, στο δρόμο για Kοζάνη, θα βρείτε τον Λιμναίο Oικισμό του Δισπηλιού. Βρίσκεται στη νότια όχθη της λίμνης και αποκαλύφθηκε τυχαία το 1932. Είναι ο πρώτος λιμναίος οικισμός που ανασκάφθηκε στην Ελλάδα. Από το 1992 η σκαπάνη του καθηγητή Προϊστορικής Αρχαιολογίας του ΑΠΘ και υπεύθυνου των ανασκαφών Γ. Χουρμουζιάδη έχει φέρει στο φως σημαντικότατα ευρήματα, που καταδεικνύουν ότι εδώ και 7.000 χρόνια ο προϊστορικός άνθρωπος της περιοχής κατείχε την τεχνογνωσία να ψαρεύει, να κυνηγάει με πρωτοποριακά για την εποχή όπλα και να καλλιεργεί τη γη με εξελιγμένα εργαλεία - και το κυριότερο, χάρασσε την πρώιμη γραφή σε ξύλο προκειμένου να καλύψει τις επικοινωνιακές του ανάγκες. Αν και δεν έχει ακόμα αποκρυπτογραφηθεί, η ηλικία της γραφής (5300 π.Χ.) συντείνει στο να θεωρείται κατά κάποιο τρόπο «προπομπός» της Γραμμικής Α'. Στα 150 στρέμματα λιμναίας όχθης που καταλαμβάνει ο χώρος των ανασκαφών έχει γίνει πλήρης αναπαράσταση του οικισμού, με καλύβες από κλαδιά και λάσπη κτισμένες πάνω στη λίμνη.

Το Απολιθωμένο Δάσος του Νόστιμου

Στα 27 χιλιόμετρα από την Kαστοριά και μετά το Άργος Oρεστικό, βρίσκεται το Aπολιθωμένο Δάσος του Nόστιμου, που έχει ηλικία 20 εκατομμυρίων ετών! Tα ευρήματα, πολλά και μοναδικά. Στην περιοχή, που περιβρεχόταν από μια προϊστορική θάλασσα, θα δείτε δόντι προϊστορικού καρχαρία και απολιθωμένα στρείδια, αχινούς, κοχύλια κ.ά. Eκτός από θαλασσινά, έχουν βρεθεί και φυτά τροπικού ή υποτροπικού κλίματος (σεγκόβιες, κανέλες κ.λπ.) σε επιφανειακά ιζήματα. Tο πιο σημαντικό φυτικό εύρημα στο Nόστιμο είναι οι απολιθωμένοι φοίνικες, που δεν έχουν βρεθεί πουθενά αλλού στην ηπειρωτική Eλλάδα - και μάλιστα σε πολύ καλή κατάσταση. Θα δείτε, επίσης, και ένα δόντι από ελέφαντα ηλικίας 3,5 εκατομμυρίων ετών. Όλα τα ευρήματα φυλάσσονται στο χώρο του Δημοτικού Σχολείου. Yπάρχει πάντα φύλακας, αλλά καλό είναι προτού πάτε να πάρετε τηλέφωνο (24670-84588).

Κορέστια
Άλλη μια ενδιαφέρουσα διαδρομή με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον είναι τα εγκαταλελειμμένα χωριά του δήμου Κορέστια. Ξεχωρίζουν ο Mαυρόκαμπος, Κρανιώνα, Γάβρος κ.ά. Όλα τα σπίτια είναι από πλίνθους.


Η Ιστορία της Καστοριάς

Καστοριά. Η βυζαντινή αρχόντισσα, όπως την αποκαλούμε, στέκεται περήφανη δίπλα στη λίμνη της, την Ορεστιάδα. Γύρω στο 800 π.Χ. στη θέση της σημερινής πόλης, σύμφωνα με την παράδοση βρισκόταν αιολική αποικία, το Κέλετρον. Κατά μία εκδοχή η ονομασία αυτή προέρχεται από τη λέξη κήληθρον, κάλαθρον, κέλετρον (καλάθι), εργαλείο που χρησιμοποιούσαν οι ψαράδες στη λίμνη. Δεν μπορεί να αποδειχθεί επιστημονικά πότε καθιερώθηκε η ονομασία Καστοριά, αλλά και ποια είναι η προέλευση της ονομασίας αυτής. Η επικρατέστερη άποψη λέει ότι κατά τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες η λίμνη και κατ' επέκταση η πόλη πήραν το όνομά τους από τους κάστορες που ζούσαν κάποτε εκεί.

Ενώ για την ονομασία στηριζόμαστε μόνο σε υποθέσεις, η ύπαρξη οργανωμένης ζωής στην περιοχή, ήδη από τη νεολιθική εποχή, αποδεικνύεται από τις ανασκαφές, οι οποίες έφεραν στο φως υπολείμματα ενός λιμναίου οικισμού στην περιοχή της κοινότητας Δισπηλιού. Αρχαιότερη ένδειξη ανθρώπινης παρουσίας στην πόλη της Καστοριάς ένας πέτρινος νεολιθικός πέλεκυς που εντοπίστηκε το 1994 στη βυζαντινή οχύρωση στην πλατεία της Παναγίας Κουμπελίδικης, όμοιος με αυτούς που αποκαλύφθηκαν στο λιμναίο οικισμό. 

Γύρω στο 200 π.Χ. την Καστοριά καταλαμβάνουν οι Ρωμαίοι ύστερα από στενή πολιορκία. Επτά αιώνες αργότερα, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός περνώντας από εκεί ζήτησε να χτιστεί μια νέα πόλη την οποία ενίσχυσε με ισχυρότατο τείχος, τμήμα του οποίου σώζεται μέχρι και σήμερα. Γι' αυτό και κάποιοι θεωρούν ότι η ονομασία της πόλης προέρχεται από το "κάστρο", δηλαδή το οχύρωμα. Για δύο αιώνες περίπου (10ος-11ος) η Καστοριά καταλαμβάνεται από τους Βούλγαρους και τους Νορμανδούς και το 1204, μετά την Άλωση της Κωνσταντινούπολης, από τους Φράγκους. Τους τρεις επόμενους αιώνες (12ος-14ος) είναι στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος του Δεσποτάτου της Ηπείρου, εντάσσεται στην επικράτεια της Αυτοκρατορίας της Νίκαιας και με την ανακατάληψη της Κωνσταντινούπολης επανεντάσσεται στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.



Μέσα σ' αυτούς τους αιώνες (κυρίως τον 11ο) κτίζονται Βυζαντινές εκκλησίες που αποτελούν σημεία αναφοράς. Σήμερα, σώζονται 12 εκκλησίες αυτής της περιόδου ανάμεσα στις οποίες η Παναγία η Κουμπελίδικη, το έμβλημα της Καστοριάς και ο ναός των Ταξιαρχών. Μεταβυζαντινές εκκλησίες κτίστηκαν ανάμεσα στον 15ο και στον 19ο αιώνα. Αντιπροσωπευτικές αυτής της εποχής είναι των Αγίων Αποστόλων και των Αγίων Νικολάου και Χαραλάμπους. Σήμερα σώζονται συνολικά 70 και πλέον βυζαντινές και μεταβυζαντινές εκκλησίες.
Για το βυζαντινό κράτος η Καστοριά χάθηκε το 1380, όταν περιήλθε στον κράλη των Σέρβων, Στέφανο Δουσάν και το 1385, όταν την κατέλαβαν οι Τούρκοι. 

Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η πόλη είχε αποκτήσει ένα είδος αυτοδιοίκησης χάρη στα προνόμια που της είχαν δοθεί από την Υψηλή Πύλη. Ανώτατος άρχοντάς της αλλά και όλης της επαρχίας ήταν ο Μητροπολίτης, ο οποίος είχε την υποστήριξη της τουρκικής διοίκησης. Την περίοδο αυτή ο πληθυσμός της κυμαινόταν ανάμεσα στους 15 με 20 χιλ., ανάμεσα στους οποίους συγκαταλέγονταν Εβραίοι και ελάχιστοι Τούρκοι πολεμιστές έποικοι. Υπήρξαν όμως και επιφανείς Καστοριανοί που, νιώθοντας καταπιεσμένοι, κατέφυγαν στην Ευρώπη, όπου πολλοί από αυτούς ξεχώρισαν είτε μέσα από το εμπόριο, είτε μέσα από τον αγώνα εναντίον του κατακτητή. Χαρακτηριστική η περίπτωση των αδελφών Παναγιώτη και Ιωάννη Εμμανουήλ, που έχοντας ενστερνισθεί τις ιδέες του Ρήγα Βελεστινλή, δεν δίστασαν να τον ακολουθήσουν στο μαρτυρικό θάνατο.




Για αιώνες, οι κάτοικοι της Καστοριάς ήταν οργανωμένοι σε επαγγελματικά σωματεία (σινάφια ή συντεχνίες). Το γνωστότερο σινάφι ήταν και εξακολουθεί να είναι των γουναράδων. Η απαρχή της επεξεργασίας της γούνας δεν είναι γνωστή. Άλλοι την τοποθετούν στο Βυζάντιο, άλλοι στην αρχαιότητα, άλλοι στον 15ο αιώνα. Ένα άλλο κομμάτι της Καστοριάς που κοσμεί και σήμερα την πόλη και ανάγεται στην Τουρκοκρατία είναι τα αρχοντικά της. Η οικοδόμησή τους άρχισε τον 17ο και συνεχίστηκε μέχρι τον 19ο αιώνα. Πιο γνωστά από τα σωζόμενα σήμερα είναι των αδελφών Εμμανουήλ, του Αϊβάζη, του Νατζή κ.ά.
Αλλά και οι Τούρκοι άφησαν τη σφραγίδα τους στην πόλη. Σήμερα σώζονται ερείπια Ιερατικής σχολής (μεντρεσέ) και τζαμιών. 

Από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα και μέχρι την έναρξη του Μακεδονικού αγώνα, ο Ελληνισμός της Μακεδονίας βρισκόταν σε δεινή θέση, ιδιαίτερα μετά τη δημιουργία και εξάπλωση της Βουλγαρικής Εξαρχίας και την αρχικά σχεδόν αδιάφορη στάση του νεοϊδρυθέντος ελληνικού κράτους. Στην πόλη της Καστοριάς τη δύσκολη αυτή κατάσταση μετρίαζε το γεγονός της επικράτησης του ελληνικού στοιχείου και της λειτουργίας ελληνικών σχολείων. 

Η παιδεία και οι φωτισμένες προσωπικότητες της Καστοριανής κοινωνίας του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα παρακίνησαν τον ελληνισμό της Καστοριάς αλλά και της Δυτικής Μακεδονίας γενικότερα να αντισταθεί στον διπλό εχθρό. Εξέχουσες μορφές της περιοχής, όπως ο Αναστάσιος Πηχιών, ο Ίων Δραγούμης και ο από το 1900 Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανός Καραβαγγέλης κατάφεραν με τα λόγια ή τη δράση τους και με τη βοήθεια έμπιστων συνεργατών τους από την Καστοριά να συντονίζουν τον Ελληνισμό και να τον ξεσηκώσουν. Αποκορύφωμα του αγώνα ο πρώιμος θάνατος του Παύλου Μελά στο χωριό Σιάτιστα. 

Ο σκληρός ένοπλος αγώνας, οι θυσίες των αγωνιστών και οι έντονες διπλωματικές διεργασίες των πολιτικών έφεραν θετικά αποτελέσματα. Η Καστοριά απελευθερώθηκε από τον τουρκικό ζυγό στις 11 Νοεμβρίου 1912, ανήμερα της γιορτής του πολιούχου της Αγίου Μηνά, όταν ο τότε υπίλαρχος Ιωάννης Άρτης, επικεφαλής 27 ιππέων κατέλαβε χωρίς αντίσταση την πόλη, την οποία οι Τούρκοι είχαν εγκαταλείψει λίγες μέρες πριν, συνειδητοποιώντας την επερχόμενη ήττα τους. Συνοδοιπόροι στη νίκη ο υπίλαρχος Παναγιώτης Νικολαϊδης και ο ανθυπίλαρχος Φιλώτας Πηχιών, ενώ μέσα στην πόλη πολύτιμοι συνεργάτες αποδείχτηκαν ο Μητροπολίτης και ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Γούσης. Μετά την απελευθέρωση, ενσωματωμένη πλέον στο ελληνικό κράτος, η Καστοριά ακολούθησε τη ροή των γεγονότων που σημάδεψαν την ελληνική ιστορία.




Σήμερα η οικονομία της Καστοριάς βασίζεται κατά ένα μέρος στην επεξεργασία της γούνας, οι ομορφιές όμως της Καστοριάς και η προβολή τους έχουν συντελέσει και στην τουριστική της ανάπτυξη. Ξεχωριστή θέση στην κοινωνική ζωή της Καστοριάς κατέχουν οι παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμά της, κάποια από τα οποία ξεχωρίζουν για τη μοναδικότητά τους. Ο νέος χρόνος στην Καστοριά μπαίνει αισιόδοξα, αφού η Καστοριά το τριήμερο 6-8 Ιανουαρίου γιορτάζει το Καρναβάλι της, τα "Ραγκουτσάρια". Τρεις μέρες χαράς και κεφιού με τα "μπουλούκια", παρέες μεταμφιεσμένων, να χορεύουν μέρα - νύχτα στους δρόμους. Αποκορύφωμα του εθίμου είναι η "Πατερίτσα", το ξεφάντωμα όλων των μπουλουκιών στην πλατεία του Ντολτσού, την τελευταία μέρα. 

Τη μεγάλη Αποκριά σε κάθε γειτονίά της πόλης ανάβουν οι "μπουμπούνες", μεγάλες φωτιές γύρω από τις οποίες ο κόσμος γλεντάει με χορό και άφθονο κρασί. Η γιορτή κλείνει με τον "χάσκαρη", παλιό αποκριάτικο έθιμο, όπου οι άνθρωποι προσπαθούν να "χάψουν" ένα σφιχτοβρασμένο αυγό δεμένο με κλωστή στην άκρη ενός πλάστη, χωρίς να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους.
Τη Μεγάλη Πέμπτη το πρωί οι νοικοκυρές έβγαζαν μια κόκκινη φλοκάτη, ένδειξη του βαψίματος των αυγών. Την ίδια μέρα έφτιαχναν και λαδερή πίτα με πράσινα χορταρικά.

 
Γνωρίστε την Καστοριά
Γνωρίστε τις Πρέσπεs
 
 
 
Σύνδεση / Νέος χρήστης
 
 
Οι λίμνες των Πρεσπών και της Καστοριάς δημιουργούν ιδανικό μικροκλίμα για την καλλιέργεια εξαιρετικής ποιότητας οσπρίων.